Overkoepelende blik
“Mijn interesse voor het FPL werd gewekt toen ik bij de reclassering werkte”, vertelt Kelly. “Hier richtte ik me tien jaar lang op de individuele dossiers van patiënten en het toezicht in forensische klinieken. Bij complexe zaken had ik contact met mijn huidige collega’s van het FPL. In 2020 maakte ik de overstap. Nu ben ik veel meer landelijk en overkoepelend bezig en denk ik na over hoe we de forensische zorg het beste kunnen vormgeven. Ik ga na hoe we grip kunnen krijgen op de strategische capaciteit, bezoek klinieken en bemiddel in de samenwerking met zorgaanbieders. Dat is waarom ik dit werk wilde doen, en nog steeds heel graag doe.”
Ik denk na over hoe we de forensische zorg het beste kunnen vormgeven. Ik ga na hoe we grip kunnen krijgen op de strategische capaciteit, bezoek klinieken en bemiddel in de samenwerking met zorgaanbieders. Dat is waarom ik dit werk wilde doen, en nog steeds heel graag doe.
Samenwerkingsdriehoek
“Voor sommige doelgroepen is er weinig aanbod binnen de forensische zorg”, vervolgt Kelly haar verhaal. “Denk aan een patiënt met ernstige psychiatrische problematiek of een heel hoog geweldsrisico. Dan komen wij als FPL in beeld. Met de reclassering en zorgaanbieders bekijken we hoe we met maatwerk toch een plaatsing kunnen realiseren. Vanuit die samenwerkingsdriehoek komen we tot creatieve oplossingen. Zo zorgen we dat de kwaliteit van de behandeling past bij wat een patiënt nodig heeft en dat die aansluit bij de perspectieven van de maatschappij. De kracht van mijn werk is het sturen op samenwerking. Uiteindelijk is de forensische zorg van ons allemaal.”
Onvoorspelbaarheid
Kelly’s werkdagen zijn vooraf vaak niet te plannen. “Het kan zomaar zijn dat ik vandaag meetings over de capaciteit in forensische klinieken op mijn planning heb, of advies geef aan reclasseringsmedewerkers of andere ketenpartners. Maar als onverwachts blijkt dat een patiënt vandaag geplaatst moet worden, dan maak ik mijn agenda leeg. Die onvoorspelbaarheid maakt het werk zo uitdagend. En ook zeker de afwisseling. Aan de ene kant focus ik op het beleid binnen en de ontwikkeling van de forensische zorg. Dan ben ik weer in gesprek met behandelaren en psychiaters over een casus. Of met ICT-collega’s om de capaciteit van de zorg in kaart te brengen. Ik ben net een kameleon.”
Durf te doen
Wat volgens Kelly belangrijk is in haar werk? “We moeten vanuit het FPL kritische vragen durven stellen, want het gaat uiteindelijk om de veiligheid van de maatschappij. Geven de reclassering en de zorgaanbieder bijvoorbeeld aan dat ze de zorg van een patiënt willen afschalen? Of is er het plan om een nieuwe kliniek te openen voor een bepaalde doelgroep? Dan prikkel ik ketenpartners om dieper na te denken over de inhoud. Dat doe ik met een klein clubje van collega’s dat intensief samenwerkt. Binnen het gevangeniswezen hebben wij een bijzondere positie. En er is altijd ruimte voor meer collega’s die samen met ons de forensische zorg op de kaart willen zetten.”